Een gastverslag van Tessa de Jong. Tessa is een 17 jarige jongedame uit Woudrichem die verslingerd raakte aan Band of Brothers en in een rap tempo bezig is haar intrede te doen in de wereld van de Amerikaanse Paratroopers. Opvallendste aan Tessa: haar enthousiastme dat zelfs Mark Bando ertoe deed besluiten deze jongedame rond te leiden op de voormalige strijdlokaties van het 101ste!
Tekst en foto's van dit artikel zijn van Tessa de Jong.

Begin dit jaar werd Band of Brothers uitgezonden op SBS 6. Ik had deel 1 en 2 jammer genoeg gemist en begon dus bij deel 3. Elke week keek ik trouw mijn favoriete serie en ik raakte er zo van in de ban dat het boek al snel thuis lag en na 2 uur uit was. Maar dit was niet genoeg. Ik moest en zou meer weten over die serie.
Het internet is de beste manier en dus ging ik daarop zoeken. Een Nederlandse club over B.o.B was snel gevonden en daarvan werd ik medebeheerder. Een club zonder nieuws en foto's is niets en het werd weer zoeken op het internet. Ik wist dat Easy company een deel van de 506th PIR was en dat zat weer bij de 101st airborne division. Ik heb gezocht op 101st airborne division en kwam Mark Bando's site tegen. Ik heb zijn site doorgelezen en kwam op het idee om een interview via e-mail met hem te doen zodat ik informatie kon krijgen voor mijn eigen BoB clubje. Hij stemde erin toe en ik heb hem mijn vragen gemaild. Maar hij werd nieuwsgierig naar wie ik was want je ziet niet veel meisjes die geïnteresseerd zijn in de tweede wereld oorlog.

We mailden een tijdje en we kwamen erachter dat we op dezelfde dag jarig zijn, 15 oktober, en in het zelfde Chinese jaar zijn geboren. Het jaar van de Os. Alleen hij in 1949 en ik in 1985. Mark Bando is heel erg in astrologie geïnteresseerd en vond dit wel heel toevallig. (Dit was in mei dit jaar). Daarna vertelde hij mij dat hij met nog twee anderen in september naar Nederland zou komen en ik vroeg of ik mee mocht. En dat mocht gelukkig.
Na drie maanden wachten gingen mijn moeder en ik op 17 september naar Veghel want daar zouden we Bando en de rest ontmoeten in de McDonalds van Veghel. Na een paar keer de verkeerde weg ingeslagen te zijn kwamen we op onze bestemming aan. Nu kwamen de zenuwen toch wel opzetten maar we zijn gelijk de McDonalds ingestapt om kennis te maken. Mark Bando wist gelijk wie ik was en hij kwam op mij af om mij te begroeten. Ik heb iedereen een hand gegeven en ook Jurgen Swinkels een andere WO2 geïnteresseerde.
Mark heeft een aantal boeken gesigneerd die Jurgen had meegebracht. Daarna vertrokken we naar Arnhem en later door naar Zetten want daar zou ik slapen. De eerste twee dagen hebben we door Nederland en het Betuwe gebied getoerd. Met behulp van Bernard Florissen heb ik heel veel gezien en geleerd. Toch wel interessant om te weten wat er allemaal in ons landje is gebeurd. Donderdag 19 september was het tijd om naar Bastogne te gaan, we reden eerst nog langs Margraten maar waren net te laat. Het militaire kerkhof ging net dicht. Dus op naar Bastogne. Op die dag hebben we niet veel van Bastogne gezien want we kwamen ook daar te laat aan. Te donker om nog iets te kunnen gaan zien.

Op vrijdag gingen we eindelijk naar het Bastogne Historical museum want dat wilde ik heel graag weer zien. Ik was er al eerder geweest maar heb toen helemaal niet goed opgelet en dit was dus mijn kans om het goed te maken. Bij toeval kwam net de bus van de Band of Brothers tour aanrijden. (We zouden ze eigenlijk op zaterdag de 21ste zien bij de kerkplechtigheid.) De mensen stapten uit en Jake Powers kwam op ons af en daarmee heb ik kennisgemaakt. Mark Bando legde uit wie ik was en wat ik daar deed en we hebben nog even gepraat. Alle mensen gingen het museum binnen behalve Bill en Babe en nog wat anderen. Dit was mijn kans om even met ze te kunnen praten.
Bill had een gesprek met Mark en vroeg hem:
'Who's that broad with you?' Daarmee bedoelde hij mij. Ik heb hem toen een hand gegeven. Bill vroeg gelijk of ik naast hem kwam zitten en of ik meeging met hem naar Amerika.
Hij zei letterlijk: 'Can I take you home with me sweetie?'
Babe was wat stiller want Bill praat heel graag: In het souvenirs winkeltje heb ik toen het boek van Michel Detrez gekocht zodat Bill en Babe het konden signeren.
De Band of Brothers tour ging weer verder dus zijn Mark en ik het museum ingegaan en hebben het bekeken. Hij heeft alles uitgelegd over de uniformen die ze daar uitgestald hadden. Don, de veteraan die met ons mee was praat ook graag en hield een Nederlands stel aan de praat over zijn ervaringen tijdens Market Garden. Don heeft veel humor maar soms praat hij echt te veel. En hij rookt te veel vooral in de auto! Maar we hadden niet echt veel tijd en zijn weer verder gegaan. We hebben die dag de hele omgeving bekeken en er viel veel te leren van drie experts.

Op zaterdag de 21ste hebben we een Duits kerkhof bezocht en ook daar kwamen we weer toevallig de Band of Brothers tour tegen. Bill wist nog wie ik was en we hebben weer even gepraat. Ik vond dit heel leuk want Mark Bando heeft veel moeite om mijn naam uit te spreken en Bill niet. Bill heeft nog geposeerd bij een Duits graf voor een foto. De tour moest weer verder en wij ook. Wij hebben nog wat foxholes bekeken en daarna moesten ook wij naar de kerkplechtigheid.
Er liepen heel veel re-enactors rond allemaal met uniformen en wagens.
Ook de Dutch Currahees en de Screaming Ducks waren er maar daar heb ik niet mee gepraat. (Webmaster: Jammer Tessa. Volgende keer moeten we daar zeker de tijd voor nemen.)

De kerk (te Rachamps) was echt overvol dus veel heb ik niet van het zingen kunnen zien. Bill en Babe hadden toen niet veel tijd om te praten en ze stapten in, in één van de jeeps van de re-enactors. (De GPW-Ford Jeep van Hans Ettes van de Dutch Currahee's). Dat waren de momenten dat ik de veteranen van Easy heb gezien.
Ik vond het echt één van de leukste dingen die ik heb meegemaakt en ik hoop dat ik Bill en Babe en alle andere veteranen die ik heb gezien nog een keer tegenkom. Misschien volgend jaar weer. Ik blijf er in ieder geval altijd mee bezig. Het neemt veel van mijn tijd in beslag maar ik vind het leuk om te doen en om te leren.

Foto credits: Tessa de Jong - september 2002.